समाधानाचें स्थान । एका रामावांचून नाहीं जाण ॥
विषयीं गुंतले सर्व जन । चित्त मन तेथे केलें अर्पण । तेथें कोणास न येई समाधान । पावे सुखदु:ख समसमान ॥ विषयाचा केला कंटाळा । परि मनावर बसला त्याचाच थारा ॥ पैका हातीं खेळवला । त्यानें हात काळा झाला । हा दोष नाहीं पैक्याला । आपण त्याला सत्य मानला ॥ एका मानापोटीं दु:खाचें मूळ । हें जाणती सर्व सकळ ॥ वैभव - संपत्तीचा सहवास । हाच दु:खास कारण खास ॥ व्यवहाराच्या चालीनें चालावें । वेळ प्रसंग पाहून वर्तावें । चित्तीं समाधान राखावें । जोंवर जरूर व्यवहारांत राहणें । तोंवर त्याला जतन करणें ॥ ...







31 Jul 26 ।
विशेष सू...

